

yaz geldi.ankarada hala yağmur yağıyor da olsa cıvıl cıvıl kuşlar ve yemyeşil ağaçlar var.insanlar aşık! insanlar birlikte! insanlar şanslı.hemen her konuda hem de.
bense sadece yağmur yağıp biraz olsun sonbahara dönen havalarda balkona çıkıp bir sigara yakıp müzikler dinliyorum.tek başıma.sadece ben ve sigaram.biyolojik bir bağımlılık değil sigara benim için ama gel gör ki ruhum onun varlığından güven duyuyor.
bir saçma duygu karmaşası aldı gidiyor küskün kalbimde.beynim öyle zararlar gördü ki izin vermiyor bir şeylere.dilim kalbimin şehvetli atışını sakinleştirmek için anlatıyor paso olan biten iki üç güzel saatlik tanışıklığı.ellerim gidip geliyor yazamıyorum bile adını.korkuyorum yine mala bağlıcak durum diye.hoş genelde korktuğum hep başıma geldi.hep hayaller kurdum.tek başıma.gözlerimi kapatıp o hayallerle uyudum.kimsenin görmediği senaryoları yaşadım hayalimde ama bütün kalbimle.dilimde var olan diğer insanlardan bambaşka.ama iki üç gün önce tanıştığım bir insanı nasıl bu konuma koyabilir ki işleyen bir akıl ve sağlıklı bir bilinç. ben sadece öylesine mi hissediyorum bunları diyor beynim.bir cevabım yok.o benim farkımda mı? sanmıyorum.ama biliyorum ki uzakta olması ona yarar.kimse benim gibi bir aşık istemez kendine.kendime acımıyorum sadece realistim.
insanın böyle yüksek bel kısa balık etek ve omuzları vatkalı gömlek giyip yalın ayak dans edesi gelmiyor mu?
(Kaynak: youtube.com)
müzeyyen senar - benzemez kimse sana.
aidiyetlik duygusunu nerdeyse hiç yaşamamış olmama rağmen bunun eksikliğini hissediyorum.ya ben bir tuhaf ya da birileri beni buna sürüklüyor.artık istediğim “bir” insan değil. ben huzur istiyorum.saçma sapan huzursuzluk dolu deli saçma kavgaların döndüğü bir aileden geldim ben.n`olur ya yorgunum ben huzur istiyorum.sadece bir insanın kollarında huzur.kavgadan yoruldu ruhum.kulaklarım tartışmalara kapalı.sadece içmek gülmek belki zaman zaman ağlamak.deli gibi öpüşmek.hep el ele olmak bazen sevişmek istiyorum.ama ben bunları huzur içinde yapmak istiyorum.tek bir insanla bir huzuru paylaşmak istiyorum.ne o insan var hayatımda ne de huzur.belki ikisi gelir belki sadece huzur gelir.ben onun gelmesine karşı olan umudumu yitirmek üzereyim.yalnızlığa alıştığımı hissediyorum.eşsiz olmaya.yalnızlığa alışmış olmam o eksiklik duygumu bastırmıyor elbet ama dedim ya alışıyorum işte.istemeden ve beklenmeden oluşumunu tamamlıyor.yakında yalnız olmak zorunda olmaya başlıcam.deli gibi sevsem de hayatıma dahil edemicem o insanı.biraz erken gel! lütfen. yoksa hayatımı cidden istemediğim bir insan olarak geçiricem.hayatım boyunca hiç sevişmicem,öpüşmücem,el ele tutuşmayacağım,sinemaya gitmeyeceğim,huzuru bulamayacağım….çok mu şey istiyorum acaba? sadece gelecekse erken gelsin istiyorum o kadar.o kadarcık ya çok değil.
sigara içme dedin bana…biliyordun sigaraya başlama nedenimin sen olduğunu.sen yine seni kullanarak bana senin neden olduğun bir olumsuzluğu yok ettirmek istedin…hayır ama sigara bunlar değil! bitecek gibi değil.en azından bu aralar değil…hala canım yanabiliyor,hala sinirlenebiliyorum,hala kıskanabiliyorum,hala lanet olsun hala seni hayatımdan kendi ellerimle silemiyorum…bütün bunlar hala bu kadar yaşanırken nasıl olur da bu mereti bırakabilirim ki? nasıl?!
hala sigara içiyorum aşkım! ve hala içimdesin….bir gün olsun sadece benim yaşadıklarımı yaşa istiyorum.gör bendeki seni,senin bendeki yaralarını….beni anla,anla ki beni iradesizlikle küçümsemek yerine hak verip takdir edebil….
ah aşkım ah! hala kelimelerim sana gidiyor bir bilebilsen….